Acil durum deyince hep aklımıza afetler geliyor. Afetlere karşı hazırlıklıyız. Deprem çantası, yangın tüpü, ilk yardım malzemeleri, acil durum planları… İnsanın ruhu için hazırladığı bir acil durum çantası var mı? İnsan bedeninin ve maddi olanaklarının acil eylem planı var mı?
Bir düşünün. Sabah uyanıyoruz, telefonun ekranına bakıyoruz. Haberler, faturalar, mesajlar, yapılması gereken işler… Daha yataktan kalkmadan günün bütün yükünü sırtımıza alıyoruz.
Sonra trafik, iş hayatı, geçim derdi, bitmeyen sorumluluklar…
Akşam olduğunda bedenimiz eve geliyor ama zihnimiz hâlâ dışarıda dolaşıyor.
Oysa insan yalnızca çalışmak, para kazanmak, faturalarını ödemek ve sorumluluklarını yerine getirmek için yaşamıyor.
Biraz da gülmek, eğlenmek, sevilmek, şaşırmak ve kendisini iyi hissetmek istiyor.
Mutluluk dediğimiz şey her zaman büyük servetler, pahalı otomobiller veya lüks tatiller değil. Bazen hiç beklemediğiniz bir telefon, eski bir dostun kapınızı çalması, güzel bir haber almak ya da sokakta gördüğünüz komik bir olaya kahkahayla gülmek…
Hatta bazen tanımadığınız iki insanın birbirine yaptığı küçük bir iyilik bile gününüzü değiştirebilir.
Belki de en büyük eksikliğimiz, hayatı sürekli ciddi yaşamak zorunda olduğumuzu düşünmemiz.
Biraz şakalaşsak, biraz çocuklaşsak, bazen hiçbir hesabın kitabın peşinden koşmasak ne kaybederiz?
Dünyanın bütün sorunlarını bir günde çözemeyiz. Ama bir insanın yüzünü güldürebiliriz.
Bu nedenle herkesin evinde bir mutluluk çantası olmalı. İçinde biraz mizah, biraz dostluk, biraz sevgi, bolca kahkaha ve mümkünse karşılıksız iyilik bulunmalı.
Üstelik bu çantanın son kullanma tarihi de yok.
Unutmayalım; hayat sadece başımıza gelenlerden ibaret değil, onlara nasıl karşılık verdiğimizle de şekilleniyor.
Deprem çantamızı hazırladık. Yangın tüpümüzü aldık. Şimdi sıra mutluluğumuzu korumakta.
Çünkü insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, bazen sadece içten bir kahkahadır.
Günümüz şartlarında bu değerlerin bir çoğu hayatımızda yer almıyor. Ağır bir maddi geçim derdi içindeyiz. Nasıl aşacağımız konusunda da toplumsal bir cabamız yok. Birçok kişi maddi halinden memnun değilken altı boş bir kaç cümle ile hayattan memnun değiliz. diyebiliyor. Belki …..
İnsan maddi yoklukta, zihinsel boşlukta ve hayat sevincini kaybettiğinde veya bunları hiç fark edemediğinde sadece nefes alan varlığa dönüşüyor. Maddi şartlar insanın kendisini bile bulmasına engel oluyor. Üstelik toplumu oluşturan insan bu değerlerin farkında bile olamıyor.
Kendimizi uyandırmamız, derhal toparlanmamız önce iç dünyamızda sonra yaşadığımız toplumda ve dünyada yer almalıyız. Pes etmek yok hayatımızı kazanmak zorundayız.
Hayatın üstesinden geldiğimizde daha dinamik, daha sağlıklı olacağız.
Ne de olsa Yüce ATATÜRK’ümün dediği gibi ”Sağlam kafa, sağlam vücutta olur”