1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Mehmet Akyol

POLİTİKA POLİTİKACILARLA MI YAPILIR ?

Bir eski sayın bakan arkadaşımız geçen hafta yaptığımız sohbet toplantısında “ Politikayı politikacılarla yapmayan kaybetmeye mahkumdur “ ifadesini kullanmıştı. Tabii o da politika-siyaset ekseninde siyaset denilmesini ister.
*
Böyle bir ifadeyi o’nun kullanmasına vesile olan son zamanlarda ardı arkası kesilmeyen partiler olmuştur şüphesiz. Çünkü sayın Bakanın daha sonraki değerlendirmelerinden bu anlamı çıkardım.
Ancak ben yılların ötesinden beri şöyle bir ifade kullanırım bu konuda: “ Siyaset nokta politikacılar ile yapılır “ dün böyle idi (biraz azalma olsa da ) yine böyle.
*
Köylerde, mahallelerde, ilçelerde ve hatta semtlerde… Onlar bu işin duayenidirler.
*
Politika sahnesinde eskilerden sayılırım.. İlkokul son sınıf öğrencisiyken köyümüzün meydanına gelen bir partinin heyeti elime tutuşturdukları slogan dolu broşürü bana okutmuşlardı.
O günden itibaren hem o partiye sempati duymaya başladım, hem de o günden itibaren politika çayırında desteden başlayıp yağlı kispetle peşrev çekmeye heves ettim.
Birçok parti yöneticisinin, birçok bakanın, başbakanın, cumhurbaşkanının rahle-i tedrisatından geçtim.
Ve, politikada değil ancak siyaset sahnesinin müdavimleri-ünlüleri arasındaki yerimi muhafaza etmeye etmeye çalıştım.
BİR YIĞIN TABELA PARTİSİ KURULURKEN

Yukarıda izah etmeye çalıştım tekrar sayılmazsa… Parti kurma heveslileri üç-beş kuruş bulup bir de mekan kiralayınca parti kurma heveslerini yerine getiriyorlar. Onların ısrarlı davetlerine rağmen direnç gösterdim çünkü, biliyordum ve biliyorum ki onlar tabela partisi olarak çıktılar meydana, tabela partisi olarak da kalacaklardır.
*
Peki gerçek manada bir partiye ihtiyaç yok mu?..
Var tabii… Ancak bu parti halkın istediği istikamette olmalı. Yani bana göre mutlaka merkezde, DP, AP, DYP, ANAP düşüncesinde, Milliyetçi kanadın ve Sosyal Demokratların ılımlılarından da yararlanmak suretiyle “ Merkezde bir siyasi partiye ihtiyaç var. ”
Bunun için en önemli unsur bir Halk Hareketinin vücut bulması lazım.
Bunun için, “ İstanbul başta olmak üzere Edirne’den Kars’a kadar bir Anadolu harekatı başlatılması lazım. “
*
Genel başkanın mutlaka geçmişinde siyaset kurgusu olmaması, bu manada yüzü kirlenmemesi, genç, hatta yakışıklı, iyi konuşan, ama en önemlisi de etrafını saf ve tertemiz, hatta yepyeni insanlarla teçhiz etmesi lazım.
Mutlaka eski politikacıların tecrübelerinden yararlanmalı, onlara karşı saygıda kusur etmemeli; ancak politika panayırında celepçilik- simsarcılık edenlerden uzak durmalı.
Tekraren ifade etmek isterim ki, merkezde bir partiye ihtiyaç var ancak, kervanı kurup yola revan olmadan önce bu hareketin kadrosunda çoğunlukla Anadolu delikanlılarının; genç dinamik beyinlerin ve Hakk için halka hizmet etme arzusunda olanların yer alması en önemli unsur olarak görülmelidir.
Tabii sıradan bir tabela partisi olma yerine, “ mutlaka iktidarı hedefleyen “ bir siyasi kuruluş olmalı.
Birinci hedef de okumak, çalışmak, üretmek ve verimliliği artırmak olmalı.